Na gotowym stroiku kokarda potrafi wyglądać krzywo, choć każda pętla z osobna wydaje się równa. Najłatwiej uzyskać symetryczny kształt, gdy najpierw zwiążesz dwie pętle jak sznurówki, ale przy sztywnej wstążce albo dekoracji stojącej na zewnątrz lepiej sprawdza się inna technika.
Równe pętle i stabilny środek dają schludną kokardę
- Dobierz wstążkę do kształtu, który ma utrzymać, oraz miejsca dekoracji.
- Formuj pętle parami i skręcaj materiał przy środku, jeśli jedna strona ma inną powierzchnię niż druga.
- Zabezpiecz środek nicią lub drucikiem przed doczepieniem ozdoby do stroika.
- Przytnij ogonki na końcu, kiedy kokarda ma już ustawione pętle i właściwe proporcje.
Satyna, ryps i wstążka z drucikiem zachowują się inaczej
Jedna wstążka błyszczy i miękko opada, druga trzyma załamanie jak mały wachlarz. Materiał wybierz pod kształt, który chcesz uzyskać, bo technika wiązania nie usztywni sama z siebie wiotkiej taśmy.
Satyna daje gładki, elegancki efekt, ale jej śliska powierzchnia może sprawić, że pętle łatwiej się przesuną. Ryps, czyli taśma o prążkowanej fakturze, lepiej trzyma zagięcia; wstążka z drucikiem przy brzegach pozwala zaś modelować pętle po zawiązaniu. Przy dekoracji nagrobnej wybrałabym tę ostatnią, jeśli kokarda ma być duża i przestrzenna. Do małego, spokojnego stroika wystarczy ryps albo satyna związana ciasno w środku.
Dwie pętle wystarczą na klasyczną kokardę
Jeśli wstążka ma prawą i lewą stronę, łatwo przypadkiem pokazać matową stronę na jednej pętli, a błyszczącą na drugiej. Skręt przy środku pomaga zachować jednolitą stronę materiału na zewnątrz.
- Odetnij długi kawałek wstążki, zostawiając zapas na ogonki. Zawiąż luźny węzeł w miejscu, które ma być środkiem kokardy.
- Uformuj pierwszą pętlę, a potem drugą tej samej wielkości. Skrzyżuj je tak, jak przy wiązaniu sznurówek.
- Przełóż jedną pętlę przez otwór pod skrzyżowaniem i delikatnie dociągnij. Nie szarp za ogonki, bo kokarda skręci się zamiast zacisnąć równo.
- Popraw pętle, przesuwając materiał przy węźle. Dopiero gdy obie są podobnej wielkości, dociągnij środek i przytnij końcówki.
Przy wstążce dwustronnej można pominąć skręt i skupić się na wyrównaniu pętli. Wersję ze skręcaniem materiału krok po kroku opisuje instrukcja Northpole.com; jej technika tworzenia kolejnych pętli przydaje się przy pełniejszej dekoracji.
Przy większej kokardzie układaj pętle parami
Duża kokarda często wygląda dobrze z przodu, ale po przypięciu odsłania pusty tył albo nierówne boki. Właśnie tu przydaje się układanie kolejnych pętli parami, zamiast dokładania ich na chybił trafił.
W instrukcji Northpole.com do przestrzennej kokardy użyto wstążki o długości co najmniej 2,7 m i drutu florystycznego o długości około 46 cm. Powstaje układ sześciu pętli: dwie mniejsze z przodu i kolejne, nieco większe, za nimi. To punkt wyjścia do ozdoby na większy wieniec lub stroik; przy małej kompozycji taka liczba pętli może ją przytłoczyć.
Żeby powtórzyć ten układ, złóż wstążkę w pętle, zbierając i skręcając materiał w środku po każdej z nich. Zrób dwie pierwsze jednakowej długości, za nimi dwie odrobinę większe, a następnie dodaj po jednej pętli z każdej strony, dopasowanej do odpowiadającej jej pętli. Środek ściśnij drutem, a końcową pętlę przetnij, by uzyskać ogonki.
Nie mam jednej recepty na liczbę pętli do każdego stroika; za to uważam, że lepiej zacząć od mniejszej liczby i ocenić efekt na tle całej kompozycji. Gdy wstążka ginie między gałązkami, dopiero wtedy dodaj kolejną warstwę.
Na zewnątrz mocowanie dobierz do wagi kokardy
Kokarda do pudełka może trzymać się na samym węźle, ale ozdoba wpinana w stroik potrzebuje stabilniejszego mocowania. Jeśli ma być przypięta do gałązek lub podkładu, zwiąż środek drucikiem i zostaw końce do zamocowania; jeśli ma pozostać miękka i swobodnie opadać, użyj nici albo wąskiej tasiemki.
| Sytuacja | Co może się stać | Co zrobić |
|---|---|---|
| Duża kokarda ma pętle z wstążki bez drucika | Pętle mogą opaść po ułożeniu stroika | Wybierz wstążkę z drucikiem przy brzegach albo ogranicz liczbę warstw |
| Kokarda będzie mocowana do gałązek | Węzeł może się przesuwać przy poprawianiu dekoracji | Ściśnij środek drutem florystycznym i wykorzystaj jego końce do montażu |
| Jedna pętla jest krótsza lub skręcona | Cała kokarda wygląda asymetrycznie | Poluzuj środek, wyrównaj pętle, a ogonki przytnij dopiero na końcu |
| Końcówki zaczynają się strzępić | Ozdoba wygląda na niedokończoną | Przytnij je ostrymi nożyczkami pod skosem albo w kształt litery V |
Przy stroiku na otwartej przestrzeni wybieraj raczej krótsze ogonki i zwartą formę; długie końce łatwiej zahaczają o gałązki i mogą się plątać. Zostaw je dłuższe tylko wtedy, gdy mają swobodnie opadać po osłoniętej stronie kompozycji.
Ostatnie poprawki nadają kokardzie właściwy kształt
Po zaciśnięciu środka nie ciągnij jedynie za końce wstążki. Poprawiaj każdą pętlę osobno, przesuwając ją przy węźle, aż obie strony będą podobne; potem rozchyl warstwy, jeśli kokarda ma więcej niż dwie pętle.
Na koniec przytnij ogonki ukośnie albo wytnij w nich małe V. Do stroika nagrobnego dopasuj ich długość do zieleni i miejsca montażu, a środek dobrze schowaj w kompozycji. Wtedy kokarda będzie wyglądać na zamierzony akcent, a nie na osobny element doczepiony po fakcie.
